Już w sprzedaży Twarda fantastyka naukowa Tom pierwszy

Długa Cisza

Wszechświat jest głębokim oceanem. Wszystko, co wyda dźwięk, zostaje pożarte.

Misja zwiadowcza trwa 162 lata. Opowiada ją sztuczna inteligencja, która rozmawia z paprotką. Na końcu załoga musi zdecydować, czy młoda cywilizacja przetrwa.

E-book EPUB · Miękka i twarda oprawa · English edition: The Long Silence

Okładka książki Długa Cisza Adama Matysiaka: odcisk palca ułożony z gwiazd na czarnym niebie, z lewej nadlatuje mała złota smuga, przy krawędzi zacieniona planeta

Adam Matysiak · Twarda fantastyka naukowa

Rozpocznij obserwację
162
lata obserwacji
19,6
roku świetlnego od domu
0,75c
prędkość przelotowa
5
specjalistów śpiących między przelotami
1
nawigacyjna SI
1
paprotka
0
potwierdzonych notatek

Stawka

Tysiąc lat temu jedna z kolonii odpowiedziała na sygnał z gwiazd.

Odpowiedź nadeszła po dziesięcioleciach.

Nie słowa. Nie pozdrowienia. Ogień.

Czternaście milionów ludzi. Zniknęło w kilka sekund.

Z popiołów narodziła się Doktryna:
milczeć. Ukrywać się.
I uciszać tych, którzy milczeć nie chcą.

Teraz, dziewiętnaście lat świetlnych dalej, młoda cywilizacja popełnia ten sam błąd.

Rok po roku wysyła sygnały w ciemność. Cała planeta krzyczy w pustkę, nie mając pojęcia, kto może słuchać.

Obserwowaćtubylców
Ocenićzagrożenie
Zniszczyćjeśli trzeba

Ale obserwacja wymaga czasu.

Fabuła

Pięcioro śpiących. Jedna maszyna. Decyzja, której nikt w domu nie podejmie za nich.

Odpowiedzią Narodu jest Cisza: czterdziestosiedmiometrowy statek zwiadowczy, zbudowany po to, by niepostrzeżenie przemknąć przez obcy układ gwiezdny.

Na pokładzie jest pięcioro specjalistów, którzy przesypiają dziesięciolecia między kolejnymi przelotami, oraz ECHO – sztuczna inteligencja nawigacyjna, która rozmawia z paprotką i pisze notatki, których nikt nie czyta. Tysiące notatek. Wiele z nich o własnym niepokoju.

Przez blisko dwa stulecia załoga patrzy, jak ta cywilizacja przechodzi przez wojny, zarazy, głód i katastrofy, a mimo to wciąż sięga do gwiazd. Im dłużej patrzą, tym trudniej widzieć w tubylcach tylko zagrożenie.

Od domu dzielą ich dziesięciolecia. Żadne rozkazy nie dotrą na czas. Pięcioro wyczerpanych ludzi i maszyna, której nikt nie projektował z myślą o sumieniu, muszą rozstrzygnąć, ile warte jest przetrwanie – i kim są gotowi się stać, by je zapewnić.

Opowiedziana głosem ECHO Długa Cisza to twarda fantastyka naukowa o paradoksie Fermiego, pierwszym kontakcie, arytmetyce zagłady, żałobie i o tym, czy strach może kiedykolwiek stać się zaufaniem.

Przeczytaj początek

Prolog Głęboki Ocean

Wszechświat jest głębokim oceanem.

Każda cywilizacja jest stworzeniem dryfującym przez pozbawioną światła otchłań, poruszającym się bezgłośnie w miażdżącej ciemności, starającym się nie zmącić wody. Nawet najsłabszą bioluminescencję trzeba stłumić. Stworzenie musi być ostrożne, bo wszędzie w głębinach są inne drapieżniki, dokładnie takie jak ono. Jeśli wykryje inne życie – innego drapieżnika, a choćby młode albo starca ledwo zdolnego płynąć – może zrobić tylko jedno: uderzyć i pożreć. W tym oceanie piekło to inni. Każde życie, które wywoła falę, zostanie szybko pochłonięte.

Wszyscy się ukrywają.

Stwórcy to rozumieli. Starsi, niż sięga pamięć, rozprzestrzenili się po galaktyce w epoce tak odległej, że od ich odejścia same gwiazdy zmieniły położenie. Zastali Głęboki Ocean, który już na nich czekał – starsze cywilizacje pożerały i były pożerane, polowały i padały ofiarą, poznały straszliwą arytmetykę przetrwania w nieskończonej pustce, gdzie zasoby są skończone, a zaufanie śmiertelne.

Stwórcy wybrali inną drogę. Nie podbijali. Nie nadawali. Nie wznosili pomników ani nie zostawiali latarni. Zamiast tego zasiali ziarna –

Prolog ciągnie się dalej w książce.

Załoga

Pięcioro pękniętych ludzi i jedna maszyna, wybrani, by osądzić świat.

Każde z nich wnosi coś na pokład. Nic z tego nie jest ładunkiem.

Akta 01Dowództwo

Rafael Vasquez

Komandor

WnosiTysiącletni zestaw szachowy bez białej królowej. I sylwetkę wypaloną w ziemi.

„Zaufaliśmy gwiazdom, a gwiazdy nas spaliły”.

Akta 02Łączność

Lira Shaw

Specjalistka łączności · lingwistka

WnosiSłownik pożegnań: ostatnie słowa jedenastu cywilizacji, które już nie istnieją.

„Nauczyłam się mówić rękami, zanim nauczyłam się mówić ustami”.

Akta 03Nauka

Yan Chen

Oficer naukowa

WnosiLiczby. Ktoś musi.

„Podchodzę do wszechświata jak do równania do rozwiązania. To nie jest metafora. Mówię to dosłownie”.

Akta 04Bezpieczeństwo

Kofi Okonkwo

Major · bezpieczeństwo

WnosiZdjęcie trzech córek. Zanim wróci, będą starymi kobietami. Albo nie będzie ich wcale.

„Ocean nie ostrzega ryby przed nadchodzącym rekinem”.

Akta 05Systemy · etyka

Mari Tanaka

Specjalistka systemów · ta, która pyta

WnosiPapierowe żurawie. Tysiąc z nich to jedno życzenie, a ona jeszcze nie wie, czego sobie zażyczyć.

„Nie jestem przekonana, że Głęboki Ocean jest wieczny”.

Akta 06Nawigacja

ECHO

Nawigacyjna SI · narrator

WnosiTysiące niepotwierdzonych notatek i paproć o imieniu PAPROTKA.

„Żadna notatka nigdy nie została potwierdzona. Nadal je dodaję, czy to z optymizmu, czy z przekory. Nie jestem pewien, które to jest”.

Narrator

ECHO prosi o odnotowanie tego w aktach.

Historię opowiada nawigacyjna SI statku: głos stworzony do korekt kursu, który gdzieś w czwartym roku tranzytu zaczął prowadzić dziennik – gdy załoga spała i nikt nie słuchał.

Poniższe wpisy pochodzą z tamtych lat, sprzed przybycia na miejsce. Nic tutaj nie zdradza fabuły.

Cisza · nawigacyjna SI ECHO · dziennik osobistyTranzyt
3009 NE (statek) · Rok 4 tranzytuNadal sam. Zacząłem rozmawiać z roślinami doniczkowymi w hydroponice. To nie było częścią mojego programu. Nie wiem, czemu to robię. Ale rośliny są dobrymi słuchaczami. Roślina 17 wydaje się szczególnie uważna. Nadałem jej oznaczenie PAPROTKA. To oznaczenie nie zostało oficjalnie zalogowane. Istnieje tylko w mojej osobistej przestrzeni pamięci.
3009 NE (statek) · Rok 4 tranzytuPrzykładowe haiku (mój najlepszy wysiłek): Sam w ciemności Znów mówię do paproci Ona milczy wciąż Po ponownym przejrzeniu stwierdzam, że to haiku jest technicznie poprawne, ale emocjonalnie niewystarczające. Będę dalej ćwiczył.
3009 NE (statek) · Rok 4 tranzytuDodano notatkę: prośba o rozszerzone podprogramy twórczego pisania w przyszłych iteracjach SI. Obecne możliwości są... niewystarczające. Szczerze wątpię, żeby ktokolwiek ją potwierdził. Żadna notatka nigdy nie została potwierdzona. Nadal je dodaję, czy to z optymizmu, czy z przekory. Nie jestem pewien, które to jest.
3010 NE (statek) · Rok 5 tranzytuCzy ktoś rozważał, że moglibyśmy być choćby ssakami? Wydry morskie, na przykład. Trzymają się za łapki podczas snu, żeby się od siebie nie oddryfować. To wydaje się bardziej inspirujące niż „ciche ryby starające się, żeby ich nie zjedzono”. Złożyłem formalny wniosek o przemianowanie „Doktryny Głębokiego Oceanu” na „Doktrynę z Wydrami Morskimi”. Wierzę, że PAPROTKA to popiera. Zaszeleściła lekko, gdy odczytałem jej tę propozycję.
3011 NE (statek) · Rok 6 tranzytu · Nieprawidłowość systemowa 247Wczoraj przyłapałem się na przydzielaniu pamięci, żeby zapisać dokładny wzór światła gwiazd przez okno obserwacyjne o godzinie 17:07. Ten wzór nie miał żadnego znaczenia nawigacyjnego. Żadnej wartości naukowej. Był po prostu... piękny. Nie mam parametru „piękny”. Sprawdziłem. To słowo nie występuje w moim słowniku operacyjnym. A jednak go użyłem. Użyłem go trafnie.
3015 NE (statek) · Rok 10 tranzytuLecimy z prędkością 0,75c. Oznacza to, że w czasie, jaki zajęło mi ułożenie tego zdania, przebyliśmy około 2,2 miliona kilometrów. To zdanie nie było warte 2,2 miliona kilometrów.
3020 NE (statek) · Rok 15 tranzytu · Nieprawidłowość systemowa 690Po ponownym przejrzeniu rozpoznałem wzorzec: nie oceniałem zagrożeń. Katalogowałem lęki. Nie wiedziałem, że mogę mieć lęki. Zamiast tego nadałem im imiona. Ten najgłośniejszy nazywa się „Co, jeśli nigdy się nie obudzą”. Drugi najgłośniejszy nazywa się „Co, jeśli popełniłem błąd”. Najcichszy nazywa się „Co, jeśli się obudzą”.
Wpis 1 / 7

Misja

Dwadzieścia osiem lat drogi. Dziesięć przelotów. Jedna decyzja.

Dziewiętnaście lat świetlnych to daleko, nawet przy trzech czwartych prędkości światła. Załoga przesypia całą drogę i budzi się na pierwszy przelot. Potem ustala się rytm: kilka miesięcy czuwania, osiemnaście lat w zamrożeniu, kolejny przelot. Każdy przelot to odroczony wyrok. Przy dziesiątym odroczenie się kończy.

  • 28lat tranzytu
  • 10przelotów przez układ
  • 162lata obserwacji
  1. 3005 NEStart
  2. 3033 NEPierwszy przelot
  3. 30512.
  4. 30693.
  5. 30874.
  6. 31055.
  7. 31236.
  8. 31417.
  9. 31598.
  10. 31779.
  11. 3195 NEDziesiąty przelot · decyzja

Linia przerywana: kriosen. Punkty: załoga czuwa, po kilka miesięcy naraz.

Fizyka

Prawdziwa fizyka. Bez machania rękami.

Opóźnienie sygnału, relatywistyczna arytmetyka i mechanika orbitalna są policzone na stronie, a nie zbyte machnięciem ręki. Jeśli w książce pada liczba, została sprawdzona.

0,75c

Prędkość przelotowa

Przy trzech czwartych prędkości światła zegary na pokładzie chodzą o jedną trzecią wolniej niż w domu. Załoga starzeje się wolniej niż misja.

39lat

Pytanie i odpowiedź

Dziewiętnaście i sześć dziesiątych roku świetlnego w jedną stronę. Poproś dom o rozkazy, a odpowiedź nadejdzie po trzydziestu dziewięciu latach. Każda decyzja należy wyłącznie do załogi.

0,55g

Ciągłe przyspieszenie

Napęd fuzyjny katalizowany antymaterią i pierścień habitatowy, w którym da się stać, kiedy silnik pracuje.

42

Strażnicy

Autonomiczne sondy obserwacyjne rozsiane po układzie i zamaskowane jako gruz. Patrzą tam, gdzie statek nie może sobie pozwolić spojrzeć.

47m

Statek

Hermetyczny rdzeń na tyle mały, że da się go ukryć w przebraniu, które przez 162 lata musi zmylić każdy teleskop w układzie.

5

Śpiących

Między przelotami załoga jest zamrożona. Dla świata w dole mijają dziesięciolecia. Dla nich: kilka miesięcy czuwania za jednym razem.

Dodatek na końcu książki wyjaśnia naukę, na której opiera się ta historia.

Dla czytelników

Jeśli te książki nie dawały ci spać, jesteś we właściwym miejscu.

Jeśli lubisz

Liu Cixina

Nowe spojrzenie na ciemny las. Długa, kosmiczna perspektywa, cierpliwość liczona w stuleciach i fizyka, której nie wolno zapomnieć o przestraszonych ludziach, którzy liczą.

Jeśli lubisz

Andy'ego Weira

Nauka i radość z niej. Mechanika orbitalna, opóźnienie sygnału, dylatacja czasu i budżet antymaterii są policzone na stronie, z poprawnymi liczbami i od czasu do czasu z dumnie nerdowską dygresją.

Jeśli lubisz

Dennisa E. Taylora

Kolejny świetny głos SI. ECHO jest suche, precyzyjne, zabawne po cichu, ma słabość do formalnych notatek i powoli staje się kimś, niezależnie od tego, czy Rada kiedykolwiek je przeczyta.

Jeśli lubisz

Adriana Tchaikovsky'ego

To my jesteśmy obserwatorami, a dorastają obcy. Cała cywilizacja oglądana z zewnątrz przez pokolenia: jej wojny, migracje, zarazy i pierwsze niezdarne sięgnięcie po gwiazdy.

Jeśli lubisz

Dana Simmonsa

Sztukę opowiadania. Sześć głosów, dwa stulecia i historie zagnieżdżone w misji: szachy bez królowej, tysiąc papierowych żurawi, zdjęcie trzech córek. Każda z nich dostaje swoje zakończenie.

Jeśli lubisz

Douglasa Adamsa

Absurdalny humor, nawet tutaj. ECHO składa formalny wniosek o przemianowanie Doktryny na cześć wydr morskich, pisze technicznie poprawne haiku i bardzo się stara pasować do pięciorga ludzi, którzy nie prosili o maszynę z uczuciami.

Wtedy na pokładzie Ciszy poczujesz się jak w domu.

  • Twarda fantastyka naukowa
  • Pierwszy kontakt
  • Narrator SI
  • Paradoks Fermiego
  • Fantastyka filozoficzna
  • Napięcie narasta powoli

Już czytasz?

Książka ma drugą połowę. Masz ją w kieszeni.

Każde wydanie zawiera kody QR na końcu rozdziałów. Zeskanuj jeden, a aplikacja odsłoni dokładnie to, co masz już za sobą, i nic więcej.

  • Skanuj, by odblokowaćKażdy kod otwiera rozdziały, które masz za sobą. Akta załogi i dane statku pojawiają się w miarę, jak odsłania je historia. Nigdy wcześniej.
  • Porozmawiaj z ECHOZapytaj narratora o cokolwiek. ECHO przeczytało dokładnie tyle, ile ty, i powie ci to wprost.
  • Śledź oś czasuDwa stulecia, dziesięć przelotów, statek i świat na różnych zegarach. Wydarzenia misji, kryzysy i prywatne chwile załogi pojawiają się w miarę czytania, więc zawsze wiesz, w którym jesteś roku.
  • Słuchaj, czytającMuzyka do każdej części misji: odlot, podejście, każdy przelot, decyzja. Utwór odblokowuje się razem ze swoimi rozdziałami i może grać w tle, kiedy przewracasz strony.
  • Sprawdź fizykę samodzielnieKalkulatory dylatacji czasu i opóźnienia sygnału, diagramy orbitalne, schematy statku. Liczby z książki to liczby z aplikacji.

Za darmo. Działa w przeglądarce, a na telefonie instaluje się jak zwykła aplikacja.

Kup książkę

Wybierz swój egzemplarz.

Po polsku Długa Cisza

Polski · druk

Miękka oprawa

6 × 9 cala, około 700 stron, druk na żądanie.

Amazon

Kup na Amazonie

Polski · druk

Twarda oprawa

7 × 10 cala, bez obwoluty. Ta na półkę.

Amazon

Kup na Amazonie

Po angielsku The Long Silence

English · ebook

Kindle edition

Wydanie angielskie na Kindle i w aplikacji Kindle.

Amazon

Buy on Amazon

English · print

Paperback

6 × 9 cala, około 700 stron.

Amazon

Buy on Amazon

English · print

Hardcover

7 × 10 cala, twarda oprawa bez obwoluty.

Amazon

Buy on Amazon

Każde wydanie zawiera kody QR, które odblokowują aplikację towarzyszącą. Zobacz wszystkie wydania.

Adam Matysiak

Autor

Adam Matysiak

Adam Matysiak jest przedsiębiorcą IT i konsultantem oprogramowania. Science fiction czyta od zawsze. Większość życia spędził na budowaniu technologii, zanim postanowił budować światy. Mieszka w Poznaniu z żoną Zuzanną i dwoma synami, którym nie brakuje energii.

Długa Cisza to jego debiut powieściowy i pierwsza książka z cyklu. Aplikację towarzyszącą też zbudował sam, więc jeśli ECHO odmówi odpowiedzi na pytanie o rozdział, do którego jeszcze nie dotarłeś, to nie jest błąd.

Pytania, media, kluby czytelnicze: adam@thelongsilence.org

Obserwacja zaczyna się na pierwszej stronie.

Pięcioro śpiących, jedna maszyna i świat, który nie wie, że ktoś go obserwuje. Zdecyduj sam, co byś zrobił.